Enjang puniko kalakonan maleh,
mboten mangiro, mboten manyono, kulo nglakoni maleh, saestu sampun kadadosan maeh,
nopo kulo saestu mboten mangertos koyo ucapipun panjenengan,
sakniki saestu kulo bingung kudu pripun,

Duh Gusti, susah sanget mergi ingkang nembe kulo lampai,
GUsti Kang Moho Agung, paringono kekuatan deneng kesabaran,

Lenaneng lathi kang dados bubrahing tatanan, mboten saget dipun endani,
lathi mboten gadhah balong, nanging saestu ndrawasi, lueh landep deneng cluret utawi pedang,

Sakniki kulo nyuwun pangestu kangge sesrono mulehaken kang sampun kulo risak,

Nuwun.